Categories
Informacion

Kush janë Muxhahedinët iranian në Shqipëri?

I quajtur nga disa si një grup terrorist, i hedhur poshtë nga të tjerët si një kult, populli i Muxhahedinëve është një organizatë e fshehtë që ekziston në kufijtë e politikës iraniane për dekada të tëra.

Mujahedeen-e-Khalq, ose MEK, ka marrë mbështetje të fortë nga figura të shquara amerikane, duke përfshirë ish-avokatin personal të Presidentit Trump Rudy Giuliani dhe ish këshilltarin e Sigurisë Kombëtare John R. Bolton.

Frymëzuar nga ideologjia Marksiste, organizata filloi aktivitetin në mesin e viteve 1960, duke kundërshtuar Shahin e Iranit shumë jopopullor, të mbështetur nga SHBA.

Por MEK shpejt erdhi për të refuzuar regjimin teokratik që e zëvendësoi atë pas revolucionit të vitit 1979.

Grupi u bë gjithnjë e më i dhunshëm, duke kryer një seri bombash dhe atentatesh kundër qeverisë iraniane – veprime që shkaktuan rënie të popullaritetit të saj.

Nga mesi i viteve 1980 grupi kishte zhvendosur selinë e tij në Irak, ku mori mbrojtje nën Saddam Hussein.

Përkundër Departamentit Amerikan të Shtetit që caktoi MEK si një grup të huaj terrorist në fund të viteve 1990, ai megjithatë mori mbrojtjen amerikane gjatë Luftës në Irak.

Pasi trupat amerikane filluan të përmbysnin operacionet në Irak, MEK pësoi akuza të ashpra nga qeveria irakiane e mbizotëruar nga shiitët.

Në vitin 2012, SHBA-të larguan MEK-un nga lista e saj terroriste dhe punuan me Kombet e Bashkuara për të gjetur një vend pritës alternative.

Një vit më pas, Shqipëria mirëpriti grupin, duke shpresuar të fitojë favor në lidhje me Uashingtonin.

Përpjekjet e gazetarëve për të hyrë brenda MEK kanë mbetur të paarritshme.

Megjithëse grupi ka hequr dorë nga dhuna, duke mbështetur rrëzimin e qetë të qeverisë teokratike të Iranit, disa ish-anëtarë kanë thënë se atyre u bënin ‘lavzh truri’.

Kohët e fundit, një reporter i New York Times fitoi qasje të rrallë në selinë e grupit në periferi të kryeqytetit të Shqipërisë.

Ai intervistoi gjithashtu ish anëtarët që jetojnë në vend, të cilët pretenduan se ishin të detyruar të hiqnin dorë nga marrëdhëniet romantike dhe se të gjitha mendimet seksuale ishin të ndaluara.

Por të tjerë antarë i kanë mohuar këto pretendime, duke argumentuar se çdo disiplinë e mendimit ishte e nevojshme për të luftuar me regjimin despotik iranian./ FoxNews